கூகிள் குழுமம் Facebook Twitter     தொடர்புக்கு வாயில்  
  அறிமுகம் TS கட்டுரைகள் TS சிறுகதைகள் TS நூல்கள் TS நேர்காணல்
 
 
 

 

 

 

 
     
     
     
     
வாயில்

நிழல் நாயகன் எப்படி நிஜ நாயகன் ஆகிறான்?

 


ரஜினி, கமல் இருவரையும் கடுமையாக விமர்சித்தால் அவர்களது ரசிகர்களுக்கு அத்தனை கோபம் வருகிறது. சல்மான் கான் செய்த குற்றத்திற்கு தண்டனை கொடுத்தால் அவரது ரசிகர் தீக்குளிக்கிறார். ஏன் இப்படி ஹீரோக்கள் மீது அவரது ரசிகர்கள் முதல், சாதாரண பொதுமக்கள் வரை அளவுக்கடந்த பாசம் வைத்திருக்கிறார்கள். இந்தப் பாசம் சமயங்களில் வெறியாகவும் மாறி, தன்னிலை அறியாமல் திரிகிறதே இதற்கெல்லாம் என்னக் காரணம்? நாம் சினிமா என்பது வெறுமனே பொழுதுபோக்கு ஊடகம் என்று சொல்லியே சினிமாவிற்குள் நடக்கும் அத்தனை வியாபார மோசடிகளையும் நியாயப்படுத்த பழகிக்கொண்டோம். சினிமா வெறுமனே பொழுதுபோக்கு ஊடகம் என்றால், அதில் பங்கேற்கும் நடிகர்கள் மீது ஏன் பார்வையாளர்கள் இத்தனை தூரம் பாச வெறியோடு இருக்க வேண்டும். பொழுதுப்போக்கிற்காக கடற்கரைக்கு செல்கிறோம். அங்கே யாராவது சக மனிதர்களோடு உரையாடுவதுண்டா? பொழுதுபோக்குக்காக பறவைகளின் இருப்பிடம், மிருகங்களின் இருப்பிடங்களுக்கு செல்கிறோம். அடுத்த சிலநாட்களில் அவைகள் பற்றி நாம் ஏதாவது சிந்திக்கிறோமா? ஆனால் பொழுதுபோக்குக்காக செல்லும் சினிமாவில் மட்டும், அதன் ஹீரோக்கள் மீது ஏன் இத்தனை பரிவும் பாசமும் பொங்கிஎழுகிறது.

சினிமா பொழுதுபோக்கு ஊடகம் என்பதே நிகழ்த்திக்காட்டப்பட்ட பொய். சினிமா முதலீட்டைக் கோரும் கலை என்று சொல்லி அதன் வணிக சமரசங்களை நியாயப்படுத்துவோரும் உண்டு. சொல்லப்போனால் எல்லாக் கலையுமே முதலீட்டைக் கோரும் கலைதான். தெருக்கூத்து, எழுதுதல், நாடகம் இயற்றுதல், கச்சேரி நடத்துதல், என எந்த கலைதான் முதலீடு இல்லாமல் நடக்கிறது. வேறெந்த கலை மீதும் படியாத முதலீட்டைக் கோரும் கலை என்கிற மாயபிம்பம் சினிமா மீது மட்டும் படிந்தது ஏன்? மற்ற எல்லாக் கலைகளுக்கும் குறிப்பிட்ட பார்வையாளர்கள் மட்டுமே இருப்பார்கள். ஆனால் சினிமாவிற்கு எல்லா மக்களும், சிறியவர் முதல் பெரியவர் வரை எல்லாருமே பார்வையாளர்களாக இருக்கிறார்கள். நுகர்வோரின் எண்ணிக்கை அதிகமாக இருப்பதால், அதன் முதலீடும் அதிகமாகத்தான் இருக்கும். எத்தனை பெரிய முதலீட்டைக் கோரினாலும், அந்த கலை அதன் தரத்தில் இருந்து கீழிறங்கி விடக் கூடாது. பாலின் நுகர்வோர் அதிகம் என்பதால், அத்தனை நுகர்வோருக்கும் பால் கொடுக்க இயலாது என்பதால் அதில் பருத்திப் பாலையும், சோப்பின் நிறையையும், இன்ன பிற மோசமான உடலுக்கு தீங்கு விளைவிக்கும் பொருட்களையும் கலந்துக்கொடுத்தால் யாராவது அதனை ஆதரிப்பார்களா? பால் தொழில் நிறைய முதலீட்டைக் கோருகிறது. அதில் கலப்படம் செய்வது ஒன்றும் தவறல்ல என்று வாதிட முடியுமா?

சினிமாவில் அதுதான் நடக்கிறது. என்ன நடக்கிறது என்பதைக் கூட பார்வையாளர்களுக்கு தெரிவிக்காமல், சினிமாவில் நடக்கும் கலப்படத்தை பார்வையாளர்களே ஆதரிக்கும் வண்ணம் அவர்களின் ரசனையை வளர்த்தெடுக்கும் வேலையத்தான் இந்நாள் வரை சினிமா கலைஞர்கள் மன்னிக்க வியாபாரிகள் செய்து வருகிறார்கள். அதில் மிக முக்கியப் பாங்காற்றுவது ஹீரோக்கள். இந்த ஹீரோக்களின் மீதான ரசிகர்களின் அளவுக்கடந்த மாயையை முன்வைத்துதான் சினிமாவில் அத்தனை கலப்படங்களும் ஜரூராக அரங்கேறிக் கொண்டிருக்கிறது.

மற்ற எந்த கலையிலும் இல்லாத ஒரு மாபெரும் நுட்பம் சினிமாவில் இருக்கிறது. அதுதான் பிம்பங்கள் அசைவது. இந்த காட்சிக் கோர்வைகள்தான், பார்வையாளனுக்கு சொல்லமுடியாத ஒருவித பரவசத்தைக் கொடுக்கிறது. அந்தப் பரவச நிலையைப் பயன்படுத்திக்கொண்டுதான், வியாபார சினிமா, கலை சினிமா என்று சினிமாவையே இரண்டாகப் பிரித்து, வியாபார சினிமாவில் பார்வையாளனை ஏமாற்றிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். தன்னை ரட்சிக்க ஏதாவது ஹீரோ வந்துவிட மாட்டானா, தன்னுடைய பிரச்சனையை தீர்க்க ஏதாவது வழிமுறை இருக்காதா என்று ஏங்கித் தவிக்கும் அப்பாவி மக்களின் மனநிலையைப் புரிந்துக்கொண்டு, அவர்களின் நிஜ வாழ்வின் பிரச்சனைக்கான தீர்வை, நிழல் வாழ்வான சினிமாவில் சொல்லிவிடுகிறார்கள் திரைப்பட உற்பத்தியாளர்கள். கன நேரத்தில் போலியான பிம்பங்கள் மூலம் கிடைக்கும் இந்த தீர்வினால், சாதாரண பார்வையாளனின் மனம் குதூகலம் அடைகிறது. திரையில் தன்னுடைய பிரச்சனைக்கு தீர்வு சொன்ன நாயகனை மனம் மூளையின் உத்தரவின்றி தானாகவே கொண்டாட ஆயத்தமாகிறது.

தமிழ் சினிமாவின் பெரும்பாலானக் காட்சிகள் நிஜ வாழ்விற்கு எந்த வகையிலும் தொடர்பில்லாமல்தான் இருக்கும். அதுதான் பார்வையாளனை கனவுலகில் சஞ்சரிக்க வைத்து, திரைப்படத்தில் தோன்றும் நிஜ பிம்பங்கள் மீது பரிவையும், பாசத்தையும் உண்டுபண்ணுகிறது. ஆனால் திரையில் நடிக்கும் கதையின் மாந்தர்கள் மிகத் தெளிவாக இது நிஜமல்ல, திரைப்படத்திற்கான கற்பனை என்பதை உணர்ந்தும், பார்வையாளனை ஏமாற்ற அதனை நிஜம் மாதிரியான ஒன்றாகவே இருக்க செய்கிறார்கள். நாளடைவில் இந்த நாயகர்களுக்கு என்று தனியாக ஒரு ரசிகர் கூட்டம் உருவாகிறது. இந்த ரசிகர் கூட்டம் என்பது, சுயபுத்தி இல்லாத, திரையில் தோன்றும் கதாபாத்திரங்களின் போலித் தன்மையை உணராத ஒருவகை ஆட்டுக்கூட்டம் போலவே இயங்கிக் கொண்டிருக்கும். இந்த ஆட்டுக்கூட்டத்தை பார்க்கும் அதன் நண்பர்கள் இன்னொரு ஆட்டுக்கூட்டமாக இதில் இணைந்துக்கொண்டு ஒரு மாபெரும் வலைப்பின்னலை உருவாக்குகிறார்கள். இவர்களின் அறியாமையை ஆரம்பத்தில் பயன்படுத்திக் கொள்ளும் ஹீரோக்கள், நிஜத்தில் நடக்க முடியாத ஒன்றை திரையில் நடத்திக் காட்டுகிறார்கள். அதாவது ஆபத்தில் இருக்கும் கதாநாயகியை நூறு இருநூறு எதிர் மனிதர்களை அடித்து, கொன்று காப்பாற்றுவது, பின்னர் அதே கதாநாயகியுடன் சேர்ந்து நடனமாடுவது, இடையில் சமூகத்தில் புரையோடி போயிருக்கும் ஊழல், கொலை, கொள்ளை, அநீதியான சம்பவங்கள் போன்றவற்றை தட்டிக் கேட்பது என்று தங்களுக்கென ஒரு பிம்பத்தை வளர்த்துக்கொள்கிறார்கள். பத்து நிமிடங்களுக்கு முன்னதாக திரையில் கதாநாயகியுடன் அரை நிர்வாணமாக நடனமாடிக்கொண்டிருக்கும் ஹீரோ, அடுத்த சில நிமிடங்களில் ஊழலை எதிர்த்து மாபெரும் புரட்சி செய்யக் கிளம்பிவிடுவார். அவரைப் பொறுத்தவரை ஊழை ஒழிக்க இரண்டு ஊழல் பேர்வழிகளை போட்டுத் தள்ளினால் போதும். இப்படியாக படிப்படியாக கட்டமைக்கப்படும் கதாநாயக பிம்பம் பார்வையாளன் மனதில் இறுகப் பதிந்து, அவன் அந்தக் கதாயகன் உண்மையாகவே இதையெல்லாம் செய்து முடிப்பான் என்று நம்பி, அவன் மீதான பாசத்தை வெறியாக உருமாற்றிக் கொள்கிறான்.

சினிமா முதலீட்டைக் கோரும் கலைதான். ஆனால் முதலீட்டைக் கோரும் வியாபாரம் அல்ல. மற்ற எந்த கலையைக் காட்டிலும், சினிமா கலையில் ஈடுபட்டிருப்பவர்களுக்கு அதீத பொறுப்புணர்வு வேண்டும். காரணம், மற்ற எந்தக் கலையை விடமும், சினிமா பார்வையாளனின் மனதோடு உரையாடுகிறது. அவனை உளவியல் பூர்வமாக பாதிப்படைய செய்கிறது.

- தமிழ் ஸ்டுடியோ அருண்

 

go to top  
 

thamizhstudio@gmail.com

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 

© காப்புரிமை: அருண் @ தமிழ்ஸ்டுடியோ - All rights reserved.

Best viewed in Windows 2000/XP | Resolution: 1024X768 | I.E. v5 to latest | Mozilla Latest Version | Chrome

Concept, design, development & maintenance by Thamizhstudio